MaviLerin Tutkunuyum

Genç kiz yine acilar içinde odasinda yatiyordu. Henuz hayatinin baharinda ölümle yüz yüzeydi. Babasi onu kurtarmak için gazetelere ilan vermis, para teklif etmisti. Ama onun kalbinin teklemesi degil, kalbinin içindeki sizi ilgilendiriyordu. Sevdigi aklina geldi bir damla yas daha döküldü gözlerinden. Ayrildiklarindan beri tam bes çile dolu yil geçmisti. Aslinda sevgilerinin arasina o kahrolasi para girmisti. Hatirliyorduda sevdigi ona birkeresinde:
- Ben zengin degilim belki ama seni seven bir kalbim var. Sana sadece onu verebilirim, demisti.

Zaten sevgiye muhtaç birisi baska ne isteyebilirdiki. Kendisini sevmesi yeterdi.O en çok Saçlarinin dökülmesine üzülüyordu. Çünkü sevdigi öpmüs koklamisti saçlarini. Her dökülen saç yüregine bir hançer olup saplaniyordu. Simdi tek istegi sevdiginin son anlarinda yaninda olmasiydi. Ne olurdu onu birkez daha görebilse, onu birkez daha koklayabilse.Bu düsünceler arasinda uykuya daldi.

Babasi heyecanli bir sekilde kizinin odasina girdi. " Müjde kizim,kalp bulundu " dediginde kizinin bir peri güzellliginde, sevdiginin özleminden islanmis yüzüne bakti ve çikti odadan...

Genç kiz, bir hafta sonra kendine geldiginde sanki baska bir dünyadaydi. Içinde acaip bir his vardi. Sanki bu dünya ona çok farkli gelmisti. Aklina yine sevdigi geldi. Kalbi eskisinden daha hizli atmaya basladi. Kalbi degismisti ama sevdigini eskisinden daha çok sever olmustu.

Bir gece ansizin uyandi uykusundan kalbi çok hizli atiyordu. Bu durum sürekli böyle devam etti.Doktora gitti, durumunu anlatti. doktor:
- Bir aya kalmaz geçer, demisti.
Ama aradan aylar geçmesine ragmen durum ayniydi.

Birgün bahçeye çikti Çiçekleri seviyordu. Kirmizi güllerin yanina gitti. Kalbi hizli hizli atmaya basladi. En çok kirmizi gülleri severdi. Çünkü sevdigi ona benzedigini söylerdi hep. Birden kapi çaldi. Kapiyi açti kimse yoktu. Yere bakti bir mektup vardi ve onaydi. Mektubu açti ve kalbi hizli hizli atmaya basladi. Bu onun kokusuydu. Koltuguna zarzor oturabildi. Zarfin içinden mektubu titreyen ellerle çikardi ve okumaya basladi :
" Sevdigim, bugün sevdamizin altinci yili. Seni hep sevdim. Seninle ayrilmak zorunda kaldigimizdan beri, bir kalbe iki sevginin sigmayacagini bildigimden ne birini sevdim ne de evlendim. Her günüm çile ve azapla geçti. Hergün sana siirler yazdim, hergün siirlerimi okudum ve hergün agladim. Tam bes yil boyunca hergün yazdim, okudum, agladim. Birgün önüme bir firsat çikti. Bu firsati reddedip kendime daha fazla haksizlik edemezdim. Belki seni unuturum diye senden çok uzaklara gittim. Ama simdi seni daha çok özlüyorum. Her gece yanina geliyorum o masum yüzünü oksuyor yanaklarina öpücükler konduruyorum, sen uyaniyorsun benim geldigimi anladigini saniyorum ama sen o tatli uykuna geri dönüyorsun. Sevdigim hep ben geldim senin yanina artik sen gel olurmu. Kirmizi güllerimize iyi bak. Ve artik unutma içinde seni senden daha çok seven bir kalbin var artik. Ona iyi bak olurmu. Kirmizi güllere ve kalbimize iyi bak. Seni yanima gelene kadar bekleyecegim sevdigim Hosçakal..."

                                                   BU GECE...

İlle de bu gece gelmelisin. Ben yıldızlardan topladığım çiçekleri dizmeliyim yoluna. Sen benim ülkemin kraliçesi edasıyla süzmelisin. İlk kez kendimi bırakmalıyım aşkın kucağına...  Kaygısızca... Yarının hiçbir önemi olmamalı. Ne yaşayacaksak bu gece yaşamalıyız. Sadece bu gece...  Başka bir gece değil, ille de bu gece...  Gelmelisin ki, ne varsa gitmeli bende başkalarından kalan. Unutmalıyım geçmişimi. Bir tek kötü hatıra bile kalmamalı zihnimde. Bir fırtına kopmalı, bir kasırga savurmalı arkamızda kalanları.

   Bu gece diyorum, anla beni...  Zaman en büyük düşmanımız bizim. Ertelemek bu aşka yapabileceğimiz en büyük hainlik. Neredeysen, kiminleysen, bırakıp gelmelisin her şeyi. Her adımın bin yıllık hasretimizi dindirmeye doğru atılmalı. Sen yürüdükçe ben o büyünün esiri olmalıyım.

    Say ki, yaşayacağımız son gece bu. Say ki, bir daha ne sen, ne de ben gözümüzü açamayacağımız yeni güne...  Bir tek gecemiz var ve o da bu gece. Bu bilinçle gel, bunu bilerek gel... Geceyi aydınlatan tek ışık sen olacaksın. Yapay ışıklar senin doğallığını yok etmesin diye kapalı kalacak. Gözlerim karanlığa alışacak ve ben görmek istediğim tek şeyi, seni göreceğim.

    Bu gece uzun uzun bakmalıyım gözlerinin içine. Orada sevdayı, orada hayatı, orada özgürlüğü görmeliyim. Kaybolup gitmeliyim derinliğinde. Sonra deli bir sevişmenin içinde bulmalıyız kendimizi. Yüreklerimiz tek bir kalp gibi atmalı hızlı hızlı... Tenlerimiz erimeli birbirimizde... Öpüşler, sevişler hiç bitmemeli, yorgun düşmeli bedenlerimiz. Son nefesimizi verirmiş gibi sevişmeliyiz...

    Bu gece dedim ya, hangi mevsimde olduğumuzun önemi yok. Çiçek kokularının toprak kokusuna karıştığı bir bahar istiyorsan öyle olacaktır gecemiz. Ya da lapa lapa yağan bir kar istiyorsan pencereden onu göreceksin. Biz yaratacağız mevsimleri. Kendi mevsimimizi kendimiz yaşayacağız.

    İkimiz de severiz geceyi ama sen bu geceyi daha çok seveceksin. Bu gece hayatımızın en önemli gecesi olacak. Bize ait olacak. Kimse bilmeyecek,kimseye anlatmayacağız. Biz yaşayacağız, biz paylaşacağız ve biz taşıyacağız ömrümüzün son anına kadar.

    Bu gece bir aşk nasıl yaşanırsa öyle yaşanacak. Bir aşk nasıl biterse öyle bitecek. Ama gel, bu gece gel. Sadece bu gece... İlle de bu gece...